04/01: Christchurch - Christchurch

Zondag 4 januari 2009

• Christchurch - Christchurch 33km, in totaal 1085 km

Eindelijk een een rustige nacht, weinig buren, de weergoden waren ook moe. Het zonnetje scheen al vroeg maar het bleef frisjes, de evenaar is weer wat verder van ons verwijderd. Een ideale dag om Christchurch met de fiets te bezoeken. Richting centrum dweilen we enkele fietswinkels af op zoek naar koopjes. Noppens! We genieten in het zonnetje van de gezellige drukte, Christchurch is een bruisende stad: er valt wat te beleven, verschillende marktjes, straatartisten, gondels die de toeristen rondvaren, een historisch trammetje die de belangrijkste plaatsen aandoet.

We fietsen en kuieren wat rond, voor ons een rustdag. Vanaf morgen leggen we er de pees op, Queenstown is 540 km van hier verwijderd op zwaar parcour. We hebben er zin in.

03/01: Kaikoura - Christchurch

Zaterdag 3 januari 2009

• Kaikoura - Christchurch 15 km, in totaal 1052 km

De ingrediënten van de voorbije nacht? Burenlawaai, windkracht 10, om 7 uur begint het regenen en dan gaat het opruimen heel vlug. Het regende de hele voormiddag terwijl we beschut op een bankje vooraan de I site (toeristische info om ons verblijf op het Zuidereiland plannen). We hadden geen zin om met dit weer de 80 km naar Cheviot op een drukke HS1 of te bollen. We kopen voor morgen een kaartje naar Christchurch. Voor vandaag waren geen zitjes meer vrij. We gaan terug naar de camping, sturen dagverhalen en foto's door. Tegen 3 uur vertrekken we voor een bezoekje aan het plaatselijk museum. We passeren het station als de trein voor vandaag richting Christchurch aankomt.

Geen zitjes meer vrij?...

Wie niet waagt wie niet wint. We rijden het perron op en vragen de conducteur of we niet meekunnen. Jawel hoor! Niet zomaar op de trein in een coupe, maar in een open wagon, zonder zitjes, gewoon enkele baren om u aan vast te klampen en ideaal om foto's te maken van het panoramisch uitzicht. Mens ge moet dat eens meemaken, niet te beschrijven, in een rotvaart, een open wagon, het hels lawaai als de trein door de tunnels raast, mensen langs de weg die wuiven, een sensatie, een roetsjbaan heeft er niets aan. Na drie kwart van de rit belanden we in een thunderstorm met regen, bliksem, hagel, alles erop en eraan. We kunnen net schuilen in een klein hoekje vooraan van de wagon. Het is een gekletter vanjewelste zoals de hagelstenen tegen de andere wand van de wagon spatten. Een belevenis, het deert ons niet. Langs de weg staat het verkeer stil door de hagel, het is net of het gesneeuwd heeft. Even later stopt de trein om reizigers af te stappen. Net op tijd, zo konden wij een zitje in pikken. Deze treinreis zullen we nooit vergeten.

Stipt op tijd arriveren we in Christchurch. De camping is niet ver meer. In het stationsgebouw valt ons oog op de herdenkingsplaat "De Slag van Passchendaele" van de oorlog 14-18. In vele steden en dorpen zien we monumenten die "Den Grooten Oorlog" herdenken.

02/01: Ward - Kaikoura

Vrijdag 2 januari 2008

• Ward - Kaikoura 83 km, in totaal 1037 en 6u20 onderweg (4u17 gefietst aan 19,7 km/h en max. 62 km/h)

Ik word rond 4 uur wakker, het waait verschrikkelijk. Buiten is er niets te zien, behalve dat de bomen gebogen staan. Alhoewel niets te zien? Het is een ongelofelijke klare hemel. We slapen niet in een 5 sterren hotel maar onder een duizenden sterrenhemel. Nog nooit in ons leven zo een mooie sterrenhemel gezien, met als toemaatje om de minuut een vallende ster.

Het opruimen gaat vlot, er was buiten ons niemand om tegen te kletsen. Om 12 uur onder een loden zon, stond er al 45 km (en al 1000 km in Nieuw-Zeeland) op de teller in een sterk heuvelend parcour. We fietsen op een drukke HS1 zuidwaarts met links van ons de Stille Oceaan. De stranden zijn dikwijls zwart (vulkanische oorsprong), het water is blauw.

Vanaf Waipapa Bay gaat het strandbeeld over in een rotsblokkenformatie. Over kilometerslange lengte, liggen pelsrobben op de rotsen te zonnebaden. We nemen rustig de tijd om de dieren te fotograferen.

Rond 16 uur arriveren we op de camping gelegen rechtover het strand van de Pacific. Het is een drukke bedoening. Er was voor ons net nog één plaatsje vrij. Voor het traject naar Christchurch nemen we het openbaar vervoer. Met de trein lukt het niet en de bus? Geen probleem, alleen weten we niet of onze fietsen meekunnen. Afwachten dus...

01/01: Blenheim - Ward

Donderdag 1 Januari 2009

• Blenheim - Ward (www.paradise-press.co.nz/accom.html) 60 km, 6u30 onderweg en in totaal 954 km (3u30 gefietst aan 17,44 km/h en max 75,4 km/h (persoonlijk record))

Happy Newyear

Blijkbaar is nieuwjaarsdag een dag zoals een ander, aan het straatbeeld merken we geen verschil. Onze favoriete super markt is open zoals gewoonlijk. Het gaat niet vooruit met mij op de camping (opruimen). Ik blijf maar babbelen met een Nederlands koppel (Jan en Rita) wiens beide ouders naar Canada zijn geëmigreerd. Ook zij maken een fietstocht van drie maanden met twee kleine kindjes, Karina en Markus (8 maand). Daarna houdt het niet op, bij het ontbijt in de keuken treffen we een Nieuw-Zeelands gezin aan, die hun woonst in het Noordereiland wisselen voor eentje in het Zuidereiland. Ze geven ons tips i.v.m. het noordelijk stuk boven Auckland. We willen de Tane Mahuta niet missen; later meer daarover.

Na nog wat inkopen verlaten we Blenheim omstreeks 10 uur. Het landschap is totaal anders. Hier geen groen meer, maar een dorre droge schrale begroeiing. De hoofdkleur is bruin. Voor wijnbouw een uitstekend klimaat denken we, want je vindt de ene Chateau naast de andere.

Uitgestrekte velden met druivenranken

Even buiten Blenheim bezoeken we langs de weg even een "cob cottage". Een lemen huisje daterend van 1840 en gerestaureerd in 1961 door de Marlborough Historical Society Inc. Iets wat je bij ons ook ziet in Bokrijk. Halverwege rijden langs een spoorwegbrug. Hier staat een aandenken, hoe het er op het einde van de jaren 1800 aan toeging. We kunnen ons na het bezoek aan het museum van Wellington beter voorstellen, wat voor pioniers de eerste Nieuw-Zeelanders geweest moeten zijn. We zien foto's hoe men met een span van negen paarden door de rivier waadde. De brug was essentieel voor de treinverbinding Picton - Christchurch. Voorbij het dorpje Ward zien we ter hoogte van Ure Road "Pedallers rest". Een boerderij waar fietsers onderdak krijgen met alle faciliteiten. Het ligt 1,5 km van de HS1 in een rustige omgeving, achter een wijngaardveld.

Happy New Year

Met een afstand tussen Brussel en Wellington van ongeveer 18712.90 km (volgens Google) en 12 uur voorsprong, wensen wij iedereen in belgenland een prettig en voorspoedig 2009!

Vele avontuurlijke groeten van de kiwifietsers, Rita en Pierre.

Foto: Sky Tower Fireworks 2004, Auckland (http://www.fotonewzealand.co.nz/daily/374/)

31/12: Wellington - Picton - Blenheim

Woensdag 31 december 2008

• Wellington - Picton - Blenheim 36,5 en 8u30 onderweg (2u15 gefietst aan 17,5 km/h en max 55,8 km/h)

We moeten op tijd zijn, we mogen de ferry niet missen. We hebben slecht geslapen, Wellington noemt niet voor niks de "Windy City". Het kan hier waaien, je kunt het je niet voorstellen. Er zijn momenten, zoals onze verkenningsfietstocht naar de ferry, dat je achteruitgeblazen wordt. Ook in het hotel hoor je hoe de wind te keer gaat. De boottocht verliep goed, onvoorstelbaar hoe een sterke wind te rijmen valt met een kalme zee. Een klein uurtje voor we aanmeerden in Picton bereiken we al de kust van het Zuidereiland. Het schip voer door een fjordengebied zoals in Noorwegen wij dat al eens meemaakten. Hier geen kale ruwe rotsen, maar is alles groen, er grazen zelfs schapen. Klokslag 12 uur fietsen we het ruim van het schip uit, richting Christchurch, maar dat ligt nog 350 km van hier. Voor vandaag beperkt het traject zich tot een goeie 30 km, tot in Blenheim. Onderweg, net voor de camping proberen we seizoensarbeid uit. Aan een cherriesranch mag je zelf kersen plukken en meenemen voor 9$NZ per kilo. Lang houden we het niet vol.

Op de camping is er een Zuid-Afrikaans koppel dat naar New-Zealand wilt emigreren. Als ze hier aan de slag geraken (mag geen probleem zijn) kunnen ze hun dochtertje een betere toekomst geven, net zoals de tuinman André uit het Kiwihotel (zie eerste dagen van ons verslag) vluchten ze voor de misdaad. De blanken zijn in Zuid-Afrika met een minderheid van 20% van de populatie en zijn nu het slachtoffer van discriminatie. Het is oudejaarsavond, we zitten aan de andere kant van de wereld, en hebben het vorige week al geschreven, een heel apart gevoel.

30/12: Wellington - Wellington

Dinsdag 30 december 2008

• Wellington - Wellington

We maken van de gedwongen rustdag gebruik om deze stad te bezoeken. Gedwongen? Er waren geen tickets beschikbaar voor de ferry naar het Zuidereiland. Als je in Wellington bent mag een bezoek aan het Te Papa Tongarewa National Museum niet ontbreken, de moeder van alle musea in New-Zealand, de toegang is zelfs gratis. Dit museum bevat zowat alles wat in New-Zealand van belang is tot en met de tijd van James Cook en de Maori's. Een afdeling is ingericht als workshop. Er wordt in een gebouwtje een aardbeving nagebootst. En nog veel meer, gewoon te veel om op te noemen.

Het werd reeds laat in de namiddag toen we terug aan het backpackershotel aankwamen. Nog vlug de weg verkent naar de ferry voor morgen. Morgen moeten we op tijd uit de veren, de ferry vertrekt om 8u25. Je moet er minstens een half uur op voorhand zijn.

Een uitnodiging

Zo gaat dat bij ons, we drinken in de lounge een warme kop chocomelk (dat maken ze hier met melk en een stuk chocolade erin, niet zomaar een zakje openscheuren) en een bejaard koppel vraagt of de zetel naast ons vrij is. We geraken aan de babbel, het koppel is afkomstig van het Zuidereiland, maar geniet van hun welverdiende rust in één van de vele baaien die Wellington rijk is. Het gesprek duurde vrij lang, het komt er op neer dat wanneer we terugkeren van het Zuidereiland we door hen opgepikt zullen worden, en bij hen mogen overnachten.

29/12: Turangi - Wellington

Maandag 29 december 2008

• Turangi - Wellington 60 km, in totaal 857 km en 14u onderweg (4u gefietst, gem 14,70 km/h en max. 48 km/h)

We moeten op tijd zijn, er is maar één trein richting Wellington. Mijn biologische klok was ook op tijd, enkele minuten voor dat het alarm van de gsm afging lag ik klaar wakker. We voelden de inspanning van gisteren nog goed. We ruimen in stilte op en verlaten de camping om 6 uur. Het is rustig op de weg, geen verkeer, we horen de vogels de nieuwe ochtend aankondigen. De zon doet, ondanks de mist in de verte, ook haar best. We kozen ervoor een stukje verder te fietsen langs de HS1, om ter hoogte van Rangipo, rechts de weg naar National Park Village te volgen. Wel acht kilometer langer maar er zitten minder steile kamelenbulten in. We hebben nu een betere kijk op het landschap dan gisteren vanuit de bus. Een uitgestrekte tropische omgeving, met een pallet aan kleuren, struikgewassen, mossen en hoge bomen, kilometers ver tot aan de bergen die we gisteren overwonnen. Onderweg passeren we het Sir Edmund Hillary Centre, je weet wel die Nieuw-Zeelander en de Mount Everest. We arriveerden flink op tijd. Met de lidkaart in de hand werd ons een douche in de jeugdherberg aangeboden. We hadden nog tijd over om te middagmalen.

Het station, binnenin omgebouwd tot een taverne, dateert uit 1903 en was één en al nostalgie, net uit een filmdecor van begin de jaren 1900. De zaak is in het ronde gekend voor lekkere cakes. Voor de liefhebbers: je kan in de buurt een rondrit maken door het decor van de film "Lord of The Rings".

De treinreis liep voorspoedig, maar niet zo snel als bij ons. Het gaat er veel relaxer aan toe. Net of het een toeristische uitstap betreft. Er wordt regelmatig uitleg gegeven over het landschap dat we doorkruisen, over bruggen, over de tunnels en nog meer. Toch nog een leuke anekdote: Een uurtje voor aankomst wordt er omgeroepen hoeveel soorten kant en klare menu's er nog over zijn, maar nu te koop aan halve prijs.

De trein was stipt op tijd, we kozen voor een backpackershostel net tegenover het station en op twee kilometer van de ferry aanlegplaats. De dichtstbijzijnde camping is een dikke 25 km hier vandaan. We verkennen nog even de directe omgeving, morgen bezoeken we de stad.

28/12: Turangi - Tangarirocrossing - Turangi

Zondag 28 december 2008

• Turangi - Tangarirocrossing - Turangi, 0 km gefietst

Rustdag? Vergeet het maar... Dit was corvee, maar met hele mooie uitzichten. Ondertussen zijn we eens veranderd van auteur. Mister "babbelaar" zit het hiernaast in de campervan uit te leggen. Duitsers uit München, nu met de camper, die tien jaar geleden door New-Zealand gefietst hebben. Dus babbel-de-babbel-de-babbel, doe ik eens het dagboek...

Dus... Ongeveer twintig km gewandeld door de bergen "Alpine Crossing". Volgens reisgidsen "de meest bekende wandeldagtocht van New-Zealand". Het ging over sterk vulkanisch en spectaculair terrein rond de Tongariroberg, steeds hoger en hoger, tot de eeuwige sneeuw. Daar waar nog steeds vulkanen actief zijn en waar een ontzaglijke diepe krater te zien was. Adembenemend, maar ook angstaanjagend. Aan de top, meer dan 2000 meter hoog, en prachtig zonnig weer, een vergezicht op blauwe, groene meren met uiterst giftig water. We konden wel 25 km ver zien. Er werd ons gewaarschuwd geen enkel water, ook niet van de bergrivieren, te drinken, ook bij eventuele verwondingen deze grondig te ontsmetten, daar de lavastenen wekenlange ontstekingen kunnen veroorzaken. Het klimmen, dat was nog oké, maar de afdaling was een gesel voor de gewrichten. Deze vroeg een uiterste concentratie. Het is steeds zo, op de hoogste punten met de mooiste vergezichten, moet men zo geconcentreerd zijn dat men weinig tijd heeft om ervan te genieten. Een heel lastige afdaling dus, maar met een voldaan gevoel stapten we net op tijd op de bus, die ons terug naar de camping bracht.

Morgen fietsen we opnieuw langs het terrein en de bergen van vandaag, richting National Park Village, om de trein van 13u20 te halen richting Wellington.



Meer info over Tongariro Alpine Crossing: http://www.tongarirocrossing.org.nz/

27/12: Taupo - Taurangi

Zaterdag 27 december 2008

• Taupo - Taurangi 56,40 km, in totaal 797 km en 5u20 onderweg (3u17 uur gefietst aan gem. 17,66 km/h en max. 61,20 km/h)

Voor de tweede maal slecht geslapen, neen ik heb geen slecht geweten, maar als de drank is in de man, is de wijsheid in de kan. We liggen hier niet ver van het centrum, het zijn feestdagen, jongelui, wat wil je dan. Voor de rest mogen we niet klagen van de service. Slechts vijftig kilometer gefietst op een verschrikkelijke drukke HS1 snelweg. De tocht liep grotendeels langs het Taupomeer. Volgens het routeboekje bleven we beter binnen op Boxingday, maar ik denk dat het verkeer nu veel erger is. De uitzichten langs het meer waren mooi, met nog twintig kilometer op de teller zagen we de eerste sneeuw op de bergtoppen. Mooi op tijd bereikten we Taurangi. Als we het opschrift van de stad mogen geloven, is hier het mekka voor de forelvisser. We regelen in het toeristen informatiekantoor onze "Tangarirocrossing" in het Nationaal Park voor morgen, de treinreis naar Wellington vanuit National Park Village en aansluitend de ferry tocht naar het Zuidereiland. Volgens een Kiwi (hij is er al achttien maal met de caravan geweest), staat er ons nog mooie natuur te wachten op het Zuidereiland.