26/01: Glenhope - Nelson

Maandag 26 januari 2009

• Glenhope - Nelson 97 km, in totaal 2508 km en 7u55 onderweg (5u50 gefietst aan 16,95 km/h en max. 60 km/h)

Vandaag moesten we twee "saddles" over. Nr. 1, Hope Saddle gevolgd door een steile afdaling. Het was nog niet hoog genoeg voor ons, we reden verder tot de look out, 150 meter verder. Bovenaan een panorama, op een koperen plaat konden we ons beter oriënteren in het landschap tussen de vele bergen. Nr. 2, Spooner's Saddle was nog steiler. Ondertussen was het middag en warmer. Deze keer hadden we geen zin om er nog 50 hoogtemeters aan toe te voegen. Daarna ging het in volle vaart richting Richmond. Bij de I Site haalden we inlichtingen i.v.m. het fietspad dat Richmond met Nelson, voor fietsers veiliger, verbindt. Het mens van de I Site moet blijkbaar nog nooit van het fietspad gehoord hebben. Dankzij onze fietsgids vonden we het snel, de camping lag zelfs op deze fietsroute. Een nadeel, het centrum en de supermarkten liggen vijf kilometer verder.

Zoals reeds eerder het ons opgevallen was, dat in sommige dorpjes of streken zoveel eigendommen te koop aangeboden worden, zo viel het ons nu op, bij de doortocht in het dorpje Foxhill, dat ook hier ongeveer 1/4 van de eigendommen te koop zijn. Volgens een Nieuw-Zeelandse dame, die in het Australische Perth woont en werkt, verblijft ongeveer 20% van de Kiwi's in Australië, omwille van de betere werkomstandigheden.

Goed om weten: "Kea's"

In bepaalde streken leeft de kea, een papegaai achtige vogel. Men verwittigd dikwijls toeristen om deze slimme dieren NIET TE VOEDEREN, velen slaan deze raad in de wind. Het zijn lieve beestjes, maar daardoor veranderd hun gedrag in een vernielzucht zonder grenzen. Tenten, ze scheuren ze aan flarden (we hebben zo een tent zelf gezien) alle soorten rubberen dichtingen van wagens ook ruitenwissers worden eruit getrokken en verwijderd in een minimum van tijd. Zadels van fietsen worden gewoonweg vernield en het gaat zo door, ook 's nachts. Onze fietsvriend Adriaan heeft ons enkele foto's laten zien.

25/01: Murchison - Glenhope

Zondag 25 januari 2009

• Murchison - Glenhope (Cyclist Farmhostel) 51 km, in totaal 2411 km en 5u onderweg (3u25 gefietst aan 15,32 km/h en max. 53,6 km/)

Zondagochtend 9 uur. Bijna iedereen slaapt nog in dit kleine stadje. Het museum opent zijn deuren pas om 10 uur. New-Zealand ligt op één of zelfs meerdere geologische breuklijnen, en deze omgeving heeft dat in het verleden ondervonden. Twee oudere dames, met een looprekje, zijn vandaag de overlevende vrijwilligers die het museum bemannen. Het is niet zo groot, en bevat zowat alles wat men hier tot op heden gebruikte in het dagelijkse leven. Merkwaardig is de telefooncentrale die manueel bediend werd tot in 1989. Je weet wel die telefooncentrales, waar een dame de ene stekker met de andere verbindt, op een paneel met gaten en draden (zoals in de films van de jaren '20 en '30).

Fossiele restanten van de grote Moa vogel liggen te samen met stukjes goud (soms zo groot als kiezelstenen) uit de verschillende streken. Maar onze aandacht gaat vooral uit naar het zaaltje ivm de aardbeving.

Op maandag 17 juni 1929, om 10u17 met een kracht van 7,8 op de schaal van Richter, werd onder andere het schooltje bedolven door een puinlawine. De vijf leerlingen, waaronder deze twee dames, bevonden zich op dat moment buiten. In de streek waren 17 doden. Het duurde 18 maanden om de wegen te herstellen en twee jaar om het stadje terug op te bouwen. Een kleine dvd voorstelling van 10 min. over deze gebeurtenis is te bekijken. Ondertussen werd ons een kopje koffie aangeboden (mochten we zelf maken).

Later in de geschiedenis op 24 mei 1968, om 5u29, werd de streek alweer getroffen. Maar nu een beetje zuidelijker in Inangahua met een kracht van 7 op de schaal van Richter, werd de Buller River door het puin afgedamd en werd zo een meer, tot het later door de kracht van het water zelf, de loop van de rivier terug vrijmaakte. Op onze tocht naar Murchison gisteren konden we dat zien. Aan de Maruai River is toen een waterval ontstaan, doordat de aarde langs de ene kant, bij Whites Creek, vier tot vijf meter opgestuwd werd.

(Buller River)

Bij het verlaten van het stadje kochten we nog enkele ansichtkaarten over deze gebeurtenissen. Er was meer verkeer, en vooral de warmte (in de schaduw 28 graden) zorgde voor een lastige rit. We verblijven deze avond in Hu-Ha Bikepackers, een rustige verademing met alle faciliteiten.