22/01: Punakaiki - Westport

Donderdag 22 januari 2009

• Punakaiki - Westport 61 km, in totaal 2206 km (4u11 gefietst aan gem. 14,81 km/h en max. 60,8 km/h)

Geen gezeur deze morgen we waren al om 9 uur weg voor een relatief korte maar pittige tocht voor de laatste keer langs de Westcoast. Leisteenrotsen getekend door de zee, domineren het indrukwekkend landschap. Het ging op en neer, de ene keer hebben we een panoramisch overzicht, de andere keer na een volgende afdaling reden we op enkele meters van de waterlijn. We namen rustig de tijd om plaatjes te schieten.

Onze lunch aten we in Charleston, een uitgestorven goudzoekersstadje van weleer. Rond 4 uur arriveerden we op de camping van Westport. Het is de tweede grootste stad aan de Westcoast en heeft zijn bestaan te danken aan steenkoolontginning. Het belangrijkste toeristische gebouw is het steenkoolmuseum. Op 16 km afstand ligt Cape Foulwind, waar een zeehondenkolonie leeft en die we morgen gaan bezoeken.

Deze avond vertoeft hier ook een Nederlands jong paar op fietsvakantie. Zij fietsen zuidwaarts, wij noordwaarts, we wisselen allerlei inlichtingen en nuttige tips uit.

21/01: Punakaiki - Punakaiki (Pancake Rocks and Blowholes)

Woensdag 21 januari 2009

• Punakaiki - Punakaiki 8 km gefietst

Pancake Rocks and Blowholes

Vroeg uit de veren, het hoogtij wachtte niet op ons. We genoten van het natuurspektakel, het gebulder, het geraas, het geweld waarmede het water zich door de openingen van allerlei afmetingen jaagt. Het is fascinerend. Een natuurdocumentaire kan de indrukken die je hier beleefd moeilijk weergeven. De opkomende zon zorgde voor een extra dimensie.

We besluiten deze avond hier te blijven om dit nog eens mee te maken. Toen we terugkeerden rond 11 uur stond de campingbaas ons al op te wachten. Of we hier nog een dag bleven, de checkout was immers om 10 uur. Hij was ongerust, een alleenstaande tent zonder fietsen... Ik overtrad het huisreglement, reglementen zijn reglementen alhoewel we met de visakaart in de hand stonden, bleef hij maar doordrammen. Was er een andere camping in de buurt waren we zeker opgestapt. Zijn ongerustheid reikte niet verder dan zijn centen. We vulden de namiddag met het bijwerken van het dagboek, de camping leek uitgestorven. Later op de avond genoten we terug van het natuurspektakel, nu met de ondergaande zon. Morgen trekken we verder naar Westport, daar kunnen we de zeehondenkolonie spotten.

“Mein Kampf Führer”

Reglementen zijn reglementen. De baas en bazin joegen deze avond ons samen met een Schots echtpaar en de andere gasten uit de keuken buiten. Om 10 uur stipt gaat de boel op slot, iedereen weg, service? Het hoogtij aan de Pancake Rocks was deze avond om 8u45, dus iedereen komt later aan, er wordt later gegeten, maar hier geen uitzonderingen. Tijdens de dag reed hij voortdurend met zijn auto als een jachtdier op zijn terrein, op zoek naar kampeerders die het bureel (overkant van de straat en niet onmiddellijk in het zicht) voorbij reden.

20/01: Greymouth - Punakaiki

Dinsdag 20 januari 2009

• Greymouth - Punakaiki 70 km, in totaal 2136 km en 7u43 onderweg (3u55 gefietst aan 17,98 km/h en max. 56,5 km/h)

Onze fietsmaat, Adriaan, was al een poosje op. Ook wij werden rond zes uur door de regen gewekt. Hij vertrekt naar Christchurch over de Arthur's Pass. Indien nodig bij slecht weer kan hij zijn weg verder zetten per trein. Deze trein noemt de "Tranzalpine". We spendeerden eerst enkele uren in het dorpje Shantytown, een soort Bokrijk uit de goudzoekerstijd, inclusief een stoomtreintje.

Of het de moeite waard was? We hebben goudzoeker mogen spelen en hebben als aandenken voor onze arbeid een klein flesje water met goudfragmentjes. Daarna ging het richting Punakaiki, bekend om de "Pancakes Rocks" en "Blowholes".

Onderweg nog fietsers ontmoet van verschillende nationaliteiten, waaronder een Frans koppeltje op wereldreis voor 1 jaar. We kwamen laat op de camping aan en morgen, bij hoogtij bezoeken we het natuurgeweld.